Polecane produkty

Oczami Juno

Bezzałogowa sonda Juno, działająca już prawie 9 lat, dostarczyła nam wielu istotnych informacji na temat największej planety Układu Słonecznego. Wzbogaciła środowisko naukowe o nowe fakty, oszałamiające zdjęcia oraz zapełniła niektóre luki w naszej dotychczasowej wiedzy o Jowiszu. Co dokładnie zobaczyła Juno w pobliżu Jowisza?

Wszechświat jako dwuwymiarowa membrana na horyzoncie zdarzeń osobliwości

Ludzie w ciągu tysiącleci poznawali podstawowe prawa i wzajemne relacje przyczynowo-skutkowe w swoim najbliższym otoczeniu. Uświadomienie faktu, że jesteśmy częścią olbrzymiego skupiska gwiazd zwanego Galaktyką, stanowiło przełom w pojmowaniu Wszechświata jako hierarchicznie skonstruowanego zbioru obiektów o wprost niewyobrażalnie wielkich rozmiarach. Żadna z istniejących teorii kosmologicznych nie wyjaśnia, w jaki sposób Wszechświat powstał i jaka może być jego natura.

Teleskop Spitzera

Kosmiczny Teleskop Spitzera w styczniu tego roku oficjalnie zakończył swoją naukową misję. Po ponad 16 latach badań przestrzeni kosmicznej w świetle podczerwonym jedno z najsłynniejszych obserwatoriów NASA przeszło na zasłużoną emeryturę. Jak przygoda z Kosmicznym Teleskopem Spitzera zmieniła astronomię? Więcej w artykule Dominiki Jasińskiej..

W świetle Księżyca

Przypomnij sobie, jak wygląda Księżyc tuż przed nowiem lub chwilę po nim. Możemy zaobserwować go wówczas przed wschodem lub po zachodzie Słońca jako cieniutki, ledwo widoczny sierp. Jeśli dobrze się przyjrzysz, zauważysz na pewno, że oprócz oświetlonego wąskiego sierpa na niebie widoczna jest także reszta księżycowej tarczy. Pozostała część Srebrnego Globu błyszczy w delikatnej, szarej poświacie. Zjawisko to nazywamy światłem popielatym. Więcej w artykule Dominiki Jasińskiej „W świetle Księżyca”.

Teleskopy przyszłości

Nasze miejsce we Wszechświecie

Naukowcy coraz lepiej potrafią określić położenie naszej planety na mapie bezkresnej przestrzeni kosmicznej. Wciąż jednak szukamy odpowiedzi na pytanie – gdzie jest nasze miejsce w ogromnym Wszechświecie? Żeby dowiedzieć się, gdzie dokładnie znajduje się nasza „niebieska” planeta, musimy zrobić ogromny zoom out – oddalić się stopniowo na miliardy lat świetlnych od naszego kosmicznego domu.

Kosmiczna pustka

Swoje wyobrażenie kosmosu budujemy na bazie tego, co zaobserwujemy. Patrząc nocą w niebo, nie możemy stwierdzić, że jest ono puste. Pustka i kosmos brzmią wtedy jak sprzeczność. Czy pewne regiony mogą być puste niczym środek kosmicznego oceanu? Jak to możliwe? Obserwując Wszechświat, czytając coraz liczniejsze nowinki, dowiadując się o odkryciach obiektów, o których nie mieliśmy wcześniej pojęcia, budujemy swoją wizję tego „uporządkowanego chaosu”, aby jak najlepiej zrozumieć mechanizmy działania tej niepowtarzalnej niezmierzonej przestrzeni.

Galaktyczna przygoda

Kosmiczny Teleskop Hubble’a nie ma sobie równych. Od prawie 30 lat pozwala naukowcom zaglądać w najgłębsze zakamarki przestrzeni kosmicznej. Na jego celowniku znalazły się gwiazdy, mgławice i galaktyki, których badanie ujawniło jedne z największych tajemnic Wszechświata. Teleskop swoje imię zawdzięcza Edwinowi Hubble’owi – astronomowi, który odkrył, że „rozmyte plamki” uznawane za mgławice to w rzeczywistości znajdujące się poza Drogą Mleczną galaktyki. Tamto odkrycie dało podwaliny hipotezie Wielkiego Wybuchu. Podobnie jak ten XX-wieczny naukowiec, HST pomógł rozwikłać wiele zagadek dotyczących natury galaktyk.

Kosmiczny rejs

Światło widzialne to tylko pewien zakres fal elektromagnetycznych, w jakich astronomowie obserwują Wszechświat. Całe spektrum promieniowania nie jest dostępne dla naszych oczu, ale z pomocą przychodzą nam naziemne i kosmiczne teleskopy, które potrafią wychwycić niedostępne naszym zmysłom sygnały z przestrzeni kosmicznej. Dzięki nim możemy zobaczyć ten sam obiekt z wielu różnych perspektyw. Gwiazdy, mgławice i galaktyki wysyłają nie tylko widzialne promieniowanie, lecz także fale ultrafioletowe, podczerwone oraz wysokoenergetyczne promieniowanie rentgenowskie i gamma.